Δρ. ΔΙΟΝΥΣΗΣ Β. ΒΡΟΧΙΔΗΣ, MD, PhD, FACS

Μερικές φορές, οι ηπατικές μάζες εντοπίζονται σε τέτοιο ανατομικό σημείο, ώστε η πλήρης εξαίρεσή τους απαιτεί αφαίρεση μεγάλου τμήματος του συκωτιού. Για παράγειγμα, είναι δυνατό να χρειάζεται εκτομή όλου του δεξιού και τμήματος του αριστερού ηπατικού λοβού, μία επέμβαση που ονομάζεται δεξιά εκτεταμμένη ηπατεκτομή. Στην περίπτωση αυτή, το ηπατικό παρέγχυμα που απομένει είναι συνήθως πολύ μικρό και ο κίνδυνος ανάπτυξης μετεγχειρητικής ηπατικής ανεπάρκειας πολύ μεγάλος. Αυτό ισχύει όταν το ηπατικό υπόλειμμα είναι μικρότερο του 25% του συνολικού όγκου του οργάνου, όταν δεν υπάρχει συνοδός ηπατοπάθεια, ή μικρότερο του 40%, όταν υπάρχει συνοδός ηπατοπάθεια (π.χ. κίρρωση). Στις περιπτώσεις αυτές, είναι δυνατό να εμβολιστεί ο κλάδος της πυλαίας φλέβας (τροφοφόρο αγγείο) που αρδεύει τα τμήματα του ήπατος τα οποία φέρουν τον όγκο και πρόκειται να εκταμούν. Ο εμβολισμός γίνεται με τοπική αναισθησία, διαδερμικά, από επεμβατικό ακτινολόγο. Ύστερα από 2 έως 6 εβδομάδες, τα εμβολισμένα ηπατικά τμήματα ατροφούν, τα μη εμβολισμένα υπερτρέφονται και με αυτό τον τρόπο είναι δυνατή η διενέργεια μίας ασφαλέστερης ηπατεκτομής.

Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή μονήρους τομής (Single Incision Laparoscopic Cholecystectomy) είναι μία τεχνική εξέλιξη της κλασσικής λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής. Χρησιμοποιείται μία περιομφάλιος χειρουργική τομή, αντί των συνηθισμένων τριών ή τεσσάρων. Συνήθως εφαρμόζεται σε περιπτώσεις συμπτωματικής χολολιθίασης και όχι σε περιστατικά οξείας χολοκυστίτιδας. Συγκριτικά με την κλασσική λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή, προσφέρει καλύτερο κοσμητικό αποτέλεσμα αλλά με μεγαλύτερο οικονομικό κόστος. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή μονήρους τομής εφαρμόζεται στη Γενική Κλινική Θεσσαλονίκης (ομίλου Euromedica) από το 2008.

Η εξέταση PET/CT απαιτεί την παραμονή του ασθενούς στο διαγνωστικό κέντρο για περίπου 3 ώρες. Τα αποτελέσματά της τα λαμβάνετε το αργότερο σε διάστημα 2 ημερών. Κατά την αποχώρησή σας από το εργαστήριο ενημερώνεστε ακριβώς για το πότε.

Οι πολλαπλές μεταστάσεις στο ήπαρ από αδενοκαρκίνωμα του παχέως εντέρου αποτελούν απόλυτη αντένδειξη για την πραγματοποίηση μεταμόσχευσης ήπατος, εξαιτίας του εξαιρετικά υψηλού ποσοστού υποτροπής της νόσου στο μόσχευμα.

Μετά από ηπατεκτομή, η χρήση αναλγητικών φαρμάκων (παυσίπονων) δεν ξεπερνά τις 10 ημέρες. Τα φάρμακα μάλιστα που χρησιμοποιούνται δεν είναι οπιοειδή (μορφίνη, πεθιδίνη, κτλ) και επομένως δεν προκαλούν εθισμό.

Όχι. Τα αιμαγγειώματα δεν έχουν δυνατότητα καρκινικής εξαλλαγής. Παρά την περί του αντιθέτου αντίληψη, τα αιμαγγειώματα δε ρήγνυνται αυτόματα, παρά μόνο ύστερα από τραυματισμό (όπως ακριβώς και το φυσιολογικό ήπαρ). Τα ασυμπτωματικά αιμαγγειώματα δε χρήζουν θεραπείας. Η διενέργεια βιοψίας είναι επικίνδυνη και αντενδείκνυται πλήρως.

Είναι μικροσφαιρίδια (με διάμετρο μικρότερη του 30% της διαμέτρου μιας τρίχας) από πολυμερές υλικό, εμποτισμένα με ραδιενεργό Yt90. Το Yt90 εκπέμπει β-ακτινοβολία (εξαιρετικά ισχυρή, αλλά με πολύ μικρή ακτίνα δράσης, περίπου 3 mm). Τα σφαιρίδια φθάνουν στον όγκο μέσω της αρτηριακής κυκλοφορίας (με τη διαδικασία του εκλεκτικού εμβολισμού) και διαχέουν τη ραδιενέργειά τους για 14 ημέρες. Η θεραπεία με ραδιενεργά σφαιρίδια θεωρείται τοπική, χωρίς συστηματικές επιπλοκές και εμφανίζει μέχρι στιγμής πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Σε γενικές γραμμές όχι. Η ασυμπτωματική χολολιθίαση δε χειρουργείται. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις. Οι διαβητικοί, οι ανοσοκατασταλμένοι και οι παχύσαρκοι που έχουν υποβληθεί σε επέμβαση μείωσης της γαστρικής χωρητικότητας πρέπει να χειρουργούνται. Επίσης, η διαπίστωση ύπαρξης πολλαπλών μικρών (< 2 mm) ή εξαιρετικά μεγάλων (> 3 cm) χολολίθων αποτελεί ένδειξη διενέργειας χολοκυστεκτομής.

Οι ασθενείς που δέν ήταν διαβητικοί πριν από την επέμβαση δεν διατρέχουν τέτοιο κίνδυνο. Οι ασθενείς που έπαιρναν αντιδιαβητικά χάπια είναι δυνατόν να μεταπέσουν (50%) στη χρήση ινσουλίνης.

Σε γενικές γραμμές δεν υπάρχουν περιορισμοί στο είδος των τροφών. Ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε εκτεταμμένη ηπατεκτομή καλό θα ήταν να περιορίσουν την πρόσληψη άλατος (< 2 gr ανά ημέρα) κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα μετά την επέμβαση.

Ανάλογα με την κατάσταση του υπολειπόμενου ήπατος, απαιτούνται από 2 έως 6 μήνες.